O ile stopni chłodniej jest w aucie po folii

Obietnica „z folią będzie chłodniej” pojawia się w każdej ofercie przyciemniania szyb, zwykle bez ani jednej liczby. Tę lukę da się zamknąć najprościej, jak się da: dwa auta, jeden parking, jedno lipcowe południe i rejestrator temperatury. Poniżej metoda takiego porównania, poglądowy przebieg wyników i wnioski, także te mniej wygodne dla sprzedawców folii.

Jak wygląda taki pomiar?

Do porównania potrzebne są dwa samochody tego samego segmentu (kompaktowe hatchbacki w jasnych kolorach nadwozia, ciemna tapicerka materiałowa), ustawione obok siebie na odkrytym placu, przodem w tym samym kierunku, w dzień bez zachmurzenia i przy temperaturze powietrza około 31°C w cieniu. Jedno auto ma komplet folii ceramicznej o TSER 58% na szybach za kierowcą oraz bezbarwną folię athermiczną na przednich; drugie ma szyby fabryczne bez folii.

W obu autach umieszcza się po dwie sondy: jedną na wysokości zagłówka fotela kierowcy (temperatura powietrza w kabinie), drugą na desce rozdzielczej przy szybie (temperatura powierzchni, na którą realnie trafia dłoń i telefon). Odczyty zbiera się po 5, 15, 30, 60 i 120 minutach postoju, bez otwierania drzwi; rejestrator loguje je zdalnie. Taki protokół stosujemy na placu przy zakładzie na Targówku.

Ile wynosi różnica po 15, 30, 60 i 120 minutach?

Wartości w tabeli są poglądowe: pokazują typowy przebieg nagrzewania kompaktowego auta w lipcowe południe przy folii o TSER 58%. Po własnym pomiarze rejestratorem zaktualizujemy je i dopiszemy datę.

Dlaczego po pięciu minutach różnicy prawie nie ma?

Bo folia nie jest klimatyzacją i nie odprowadza ciepła; ogranicza jego dopływ. Auto zaparkowane po jeździe ma w kabinie tyle stopni, ile miało; folia zaczyna „zarabiać” dopiero wtedy, gdy słońce próbuje dogrzewać wnętrze przez szyby. Stąd charakterystyczny kształt krzywych: pierwsze minuty niemal wspólne, potem nożyce rozwierające się z każdym kwadransem.

Ten mechanizm ma praktyczną konsekwencję: folia najwięcej daje autom, które stoją na słońcu godzinami: pod biurem, pod blokiem, na parkingu P&R. Przy postoju pięciominutowym pod sklepem jej wpływ na temperaturę jest kosmetyczny. Podobny efekt na szybie czołowej daje bezbarwna folia athermiczna — a jeśli kusi Cię mieniąca się kolorami folia kameleon, porównaliśmy ją z ceramiką: kolor kosztuje tam przepuszczalność, a ciepło odrzuca podobnie.

Czy folia skróci pracę klimatyzacji?

Tak, i to jest zysk odczuwalny codziennie, nie tylko w upał stulecia. Klimatyzacja w aucie po dwugodzinnym postoju musi najpierw „zbić” temperaturę z ~54°C do komfortowych ~22°C; z folią startuje z ~42°C. W praktyce oznacza to krótszą pracę sprężarki na pełnej mocy o kilka–kilkanaście minut na każdy taki postój i mniejszy strumień lodowatego nawiewu prosto w twarz przez pierwsze kilometry.

Drugi efekt zauważają pasażerowie tylnej kanapy: boczna szyba z folią ceramiczną nie „grzeje” ramienia jak kaloryfer, bo blokuje właśnie podczerwień. To różnica, której nie widać w tabeli temperatur powietrza, a którą czuć na skórze po kwadransie jazdy w słońcu.

Ile to daje w paliwie w skali sezonu?

Policzmy ostrożnie. Sprężarka klimatyzacji pobiera w aucie kompaktowym średnio 1–2 kW; przy silniejszym schładzaniu rozgrzanej kabiny pracuje blisko górnej granicy. Jeżeli folia skraca fazę intensywnego chłodzenia o ~10 minut dziennie przez 60 upalnych dni w sezonie, mowa o ~10 godzinach pracy sprężarki mniej, czyli, zależnie od auta, 1–2 litrach paliwa na sezon w scenariuszu ostrożnym, a przy dwóch dłuższych postojach dziennie odpowiednio więcej.

Wniosek bez marketingu: folii nie kupuje się „dla oszczędności paliwa”; kupuje się ją dla komfortu, ochrony wnętrza i skóry, a paliwo jest miłym groszem na deser. Jeżeli po tym teście chcesz policzyć własny wariant, umów bezpłatną wycenę — dobierzemy folię pod TSER, nie pod przymiotniki.